ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ (18-19 Σεπτεμβρίου 2002)

Παρά την απογοήτευση και την αδιαφορία που επικρατεί στον κόσμο του Παναθηναϊκού από τις τελευταίες εμφανίσεις και τα άσχημα αποτελέσματα και παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε, καταφέραμε τελικά να πραγματοποιήσουμε την εκδρομή μας στην Βουλγαρία.
Έτσι λοιπόν νωρίς το πρωί της Τετάρτης ξεκινήσαμε από Αλεξανδρούπολη και αφού πήραμε και τα παιδιά από το Διδυμότειχο συνεχίσαμε για το τελωνείο του Ορμενίου.

Γύρω στις 9 μπήκαμε στην Βουλγαρία. Οι πρώτες εικόνες ήταν απογοητευτικές. Κακό οδικό δίκτυο αν και έχουν ξεκινήσει έργα βελτίωσης του με χρηματοδότηση της ΕΟΚ, πανάρχαια σαράβαλα αυτοκίνητα, κάρα με άλογα να κυκλοφορούν στους δρόμους, χωριά σε άθλια κατάσταση με παμπάλαια σπίτια άβαφα και ασοβάντιστα, λάσπες και σκουπίδια στους δρόμους, παιδιά να παίζουν ξυπόλητα, φτώχεια και γενικά μια κατάσταση που σε έκανε από τη μια να λυπάσαι και από την άλλη να νοιώθεις προνομιούχος που ζεις στην Ελλάδα. Όσο όμως πλησιάζαμε στην Σόφια η κατάσταση σιγά-σιγά βελτιωνόταν.
Γύρω στις 3 το μεσημέρι φτάσαμε στην Σόφια την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας. Μια τυπική ανατολικοευρωπαϊκή μεγαλούπολη με τα τεράστια συγκροτήματα πολυκατοικιών, τις μεγάλες λεωφόρους, και τα πάρκα, τα κλασικά κτίρια, που έχει όμως επηρεαστεί αρκετά από τον δυτικό τρόπο ζωής αφού βλέπεις να κυκλοφορούν πολλά σύγχρονα ευρωπαϊκά αυτοκίνητα, να υπάρχουν αρκετά επώνυμα πολυκαταστήματα και αλυσίδες εστιατορίων μεταξύ των οποίων και Goodys καλά εμπορικά καταστήματα και ανθρώπους καλοντυμένους. Γενικά καμία σχέση δεν υπάρχει με τα όσα είδαμε στην ύπαιθρο.
Το ξενοδοχείο μας πάρα πολύ καλό με εστιατόρια, καφετέριες , πισίνα, γυμναστήριο κλπ, αλλά «στρατοκρατούμενο», αφού σε αυτό διαμένουν οι Αμερικανοί στρατιώτες της KFOR!!!!.
Οι Βούλγαροι που μας αναγνώριζαν από τις μπλούζες που φορούσαμε μας έλεγαν ότι θα χάσουμε αφού είμαστε η τελευταία ομάδα της Ελλάδας (μας πήραν στο δούλεμα και οι Βούλγαροι), αν και έδειχναν ότι δεν τους ενδιέφερε ιδιαίτερα το συγκεκριμένο παιχνίδι αφού οι περισσότεροι ήταν οπαδοί της Λέφσκι και της ΤΣΣΚΑ.
Το απόγευμα μας επισκέφθηκαν στο ξενοδοχείο Έλληνες φοιτητές που σπουδάζουν στη Βουλγαρία και το βράδυ συναντηθήκαμε και με τον Γιώργο από τους GWF Βριλησσίων. Η βουλγάρικη τηλεόραση είχε ένα αρκετά μεγάλο αφιέρωμα για τον αγώνα μας και έδειξε και σκηνές από την προπόνηση της ομάδας μας, οι δε εφημερίδες τους έγραφαν ότι αυτό το ματς είναι η μεγάλη ευκαιρία της Λίτεξ απέναντι σε έναν ΠΑΟ με αγωνιστικά προβλήματα και ότι οι παράγοντες της Λίτεξ ζήτησαν την συνδρομή των οπαδών των άλλων βουλγαρικών ομάδων για να γεμίσουν το γήπεδο και να τους υποστηρίξουν στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Η αθλητική εφημερίδα 7CPORT είχε αφιέρωμα 4 σελίδες στον ΠΑΟ με ρεπορτάζ, ειδήσεις και συνεντεύξεις.

Καθ΄όλη την διάρκεια της παραμονής μας είχαμε τηλεφωνική επικοινωνία και καλή συνεργασία με τους υπεύθυνους της ΠΑΕ μας που έμεναν στο Πλέβεν μια πόλη στην βόρεια Βουλγαρία κοντά στο Λόβετς, για να τακτοποιήσουμε το θέμα των εισιτηρίων καθώς και τον τρόπο προσέλευσης και αποχώρησης μας στο γήπεδο και γενικά την ασφάλεια μας.
Το βράδυ αν και η κίνηση στην πόλη ήταν ελάχιστη υπήρχε νυχτερινή διασκέδαση αφού υπήρχαν αρκετά μπαράκια, κλαμπς ακόμη και ελληνικό μπουζουξίδικο. Αρκετοί από εμάς πήγαμε στο Club Caramba ένα πολύ καλό νεανικό στέκι με καλή μουσική. Το κλαμπ ήταν ασφυκτικά γεμάτο, επικρατούσε μεγάλο κέφι και η πλειονότητα των θαμώνων ήταν όμορφες νεαρές Βουλγάρες οι οποίες ήταν αρκετά φιλικές, πρόσχαρες, άνετες και αρκετές ήξεραν και Ελληνικά!!! Ακολούθησε πολύ κέφι, χορός, ποτό και δημόσιες σχέσεις... μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Την επομένη το πρωί αναχωρήσαμε για το Λόβετς. Μαζί μας πήραμε και κάποιους Έλληνες φοιτητές. Μετά από μια όμορφη διαδρομή μέσα σε δάσος ανάμεσα στα δέντρα ξεπρόβαλε το Λόβετς. Μια γραφική πόλη 50.000 κατοίκων που έχουν καμάρι την ομάδα τους η οποία πρωταγωνιστεί τα τελευταία χρόνια στο βουλγάρικο πρωτάθλημα. Στο γήπεδο που είναι στην άκρη της πόλης φτάσαμε γύρω στις 2 το μεσημέρι. Είμαστε οι πρώτοι που πήγαμε και εκεί ήταν μόνο τα βουλγάρικα ΜΑΤ οι οποίοι μάλιστα ήταν ξαπλωμένοι σε ένα παρκάκι απέναντι από το γήπεδο. Μόλις είδαν το πούλμαν μας έδειχναν αιφνιδιασμένοι και μας κοιτούσαν περίεργα. Μόλις μας είδαν να κατεβαίνουμε τότε άρχισαν να συνειδητοποιούν περί τίνος πρόκειται και άρχισαν γρήγορα να κομπώνουν τις φόρμες τους και να φοράνε τον εξοπλισμό τους. Τότε μας πλησίασε ένας αξιωματικός τους ο οποίος μιλούσε ελληνικά και μας καλωσόρισε ευγενικά, κανόνισε που θα παρκάρει το πούλμαν και μας ενημέρωσε για τα κατατόπια, ποια είναι η θύρα μας, ότι μπορούμε αν θέλουμε να πάμε να κάτσουμε στο παρκάκι όπου υπήρχε και καντίνα.
Έτσι για 1 ώρα περίπου την βγάλαμε παρέα με τα βουλγάρικα ΜΑΤ. Πλακώσαμε λοιπόν στα σάντουιτς, τις μπύρες και τα νερά και πιάσαμε και το κουτσομπολιό με κάποιους αστυνομικούς που ήξεραν αγγλικά ή ελληνικά και μας έλεγαν ότι τα χανούμια πέρυσι τους δημιούργησαν πολλά προβλήματα και φάγανε πολύ ξύλο. Θα ήθελα εδώ να επισημάνω ότι γενικά μας φέρθηκαν πολύ καλά, ήταν πολύ διακριτικοί και άψογοι στην δουλειά τους, και μάλλον πρέπει να πάνε οι δικοί μας να πάρουν μαθήματα. Μας άφησαν στο ημίχρονο να βγούμε από το γήπεδο για να πάμε στις καντίνες που ήταν έξω και φύγαμε αμέσως μετά την λήξη του αγώνα, αφού φέρανε τα πούλμαν μας έξω από την θύρα μας και μας έβγαλαν όλους μαζί από την πόλη συνοδεία.
Στις 3 η ώρα έφτασε και το πρώτο πούλμαν από την Αθήνα. Ήταν του club Ζωγράφου. Άρχισαν δε σιγά-σιγά να φτάνουν και τα πρώτα ΙΧ με Έλληνες εκδρομείς από διάφορες πόλεις κυρίως της Βορείου Ελλάδας, και άρχισε ο χώρος έξω από το γήπεδο να «πρασινίζει» και να ακούγονται τα πρώτα τραγούδια. Στις 3:30 έφτασαν οι άνθρωποι της ΠΑΕ μας και άρχισε η διανομή των εισιτηρίων. Εμείς εξυπηρετήσαμε αρκετούς εκδρομείς και φοιτητές με εισιτήρια Εδώ πρέπει να αναφερθούμε στην εκμετάλλευση των Βουλγάρων απέναντι μας αφού τα εισιτήρια μας κόστιζαν 25 ευρώ, ενώ για τους δικούς τους οι τιμές των εισιτηρίων ήταν από 0,50 - 1,50 ευρώ. Στις 4 παρά τέταρτο ήρθε ακόμη ένα πούλμαν από Σόφια το οποίο είχαν ναυλώσει Έλληνες φοιτητές που σπουδάζουν στη Βουλγαρία. Με τα παιδιά υπήρξε πρόβλημα με τα εισιτήρια αφού όπως ήταν λογικό αρνήθηκαν να πληρώσουν 25 ευρώ και πήγαν και πήραν εισιτήρια από τα εκδοτήρια με 1ευρώ, αλλά δεν τους άφηναν να μπουν στο γήπεδο. Δημιουργήθηκε φασαρία και τελικά μετά από διαπραγματεύσεις κατάφεραν να μπουν στο γήπεδο με «πλάγιο τρόπο» με μία μικρή επιβάρυνση!!!.

Στις 4 μπήκαμε στο γήπεδο και άρχισε το κρέμασμα των πανό. Λίγο πριν την έναρξη του αγώνα έφτασε και το δεύτερο πούλμαν από την Αθήνα που ήταν από Μπραχάμι, Βόρεια προάστια και άλλους συνδέσμους. Από τα μεγάφωνα του γηπέδου έγινε εκτενής αναφορά για την ομάδα μας και την ιστορία της και τις μεγάλες της επιτυχίες στην Ευρώπη, στα βουλγάρικα φυσικά.
Τελικά στην εξέδρα μαζευτήκαμε γύρω στα 250-300 άτομα και άρχισαν τα τραγούδια και τα συνθήματα. Η εξέλιξη του αγώνα δεν βοηθούσε την κατάσταση και ο ρυθμός στην εξέδρα άρχισε να πέφτει. Στο Β΄ ημίχρονο άρχισαν και οι πρώτες γκρίνιες. Μετά το γκολ η εξέδρα ανέβηκε και συνέχισε την συμπαράσταση της ομάδας μέχρι το τέλος του αγώνα.
Μετά την λήξη οι περισσότεροι παίκτες μας έφυγαν αμέσως για τα αποδυτήρια με κατεβασμένα κεφάλια, και 3-4 από τον χώρο του κέντρου γύρισαν προς την πλευρά που είμαστε και μας χειροκρότησαν. Μόνο ο Μπασινάς ήρθε προς το μέρος μας και πέταξε την φανέλα του. Έτσι λοιπόν αποχωρήσαμε ικανοποιημένοι μεν από τη νίκη μας που ήταν και η πρώτη της περιόδου, έντονα όμως προβληματισμένοι για την εμφάνιση της ομάδας μας.

Στον αγωνιστικό τομέα το ματς δεν είναι άξιο κριτικής. Ένας ΠΑΟ ασύνδετος, χωρίς προσανατολισμούς, χωρίς φιλοδοξία, ανύπαρκτος επιθετικά. Και όλα αυτά απέναντι σε μία ομάδα που δεν είχε να δείξει τίποτε.
Για την ιστορία το γκολ μπήκε στο 71΄ μετά από σέντρα του Βαζέχα ο Γελένκοβιτς στην προσπάθεια του να αποκρούσει στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα της ομάδας του.
Δύο σουτ του Κωνσταντίνου στο 27΄και στο 75΄ που κατέληξαν άουτ και ένα σουτ του Βαζέχα στο 86΄ που απέκρουσε με διπλή προσπάθεια ο Στόβρεφ ήταν οι μόνες μας ευκαιρίες.
Έτσι τελείωσε αυτή η εκδρομή μας βάζοντας στόχο και για άλλες ακόμη πιο επιτυχημένες εκδρομές στο μέλλον, ελπίζοντας και στην αγωνιστική ανάκαμψη της ομάδας.

Τελειώνοντας έχουμε την υποχρέωση να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα όλους όσους βοήθησαν και συνετέλεσαν με τον τρόπο τους στην οργάνωση και επιτυχία αυτής της εκδρομής: Τα παιδιά από το Διδυμότειχο για την δυναμική συμμετοχή και παρουσία τους και ιδιαίτερα τον Στάθη, τον Ηλία από την Ορεστιάδα, τους GWF Βριλησσίων και ιδιαίτερα τον Γιώργο, τους Έλληνες φοιτητές της Βουλγαρίας και ιδιαίτερα τους Χρήστο από την Σόφια και τον Γιάννη από την Στάρα Ζαγόρα, τους υπεύθυνους της ΠΑΕ μας για την καλή συνεργασία, το τουριστικό γραφείο ΛΕΩΝ TOURS, και τις εφημερίδες ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, GOAL NEWS και DERBY.